Gelezen op Z24 op 14 mei 2013:
Amsterdam telt 58 duizend dollarmiljonairs. Dat berichtte Z24 afgelopen week op haar website. Het opzienbarende cijfer is afkomstig van het Londense Wealthinsight. Het gaat hier over de gehele Amsterdamse metropoolregio, bestaande uit 36 gemeenten. Daar wonen momenteel 2,3 miljoen mensen. Wat is een dollarmiljonair? Een dollarmiljonair had medio 2012 ongeveer 800 duizend euro aan vrij vermogen. Nederland telt 185 duizend dollarmiljonairs. Dat betekent dat de hoofdstad ongeveer 31 procent van alle Nederlandse miljonairs onder haar inwoners telt. Is dat veel? Ja, dat is naar verhouding erg veel. In en rond New York bijvoorbeeld woont slechts 7 procent van alle Amerikaanse dollarmiljonairs. De kans een miljonair in Amsterdam tegen komen is dus aanzienlijk groter dan in New York. Een op de veertig mensen – zo’n 2,5 procent – is hier miljonair. Toch is de concentratie miljonairs in en rond Amsterdam kleiner dan in het ruim elf miljoen inwoners tellende Moskou. In de Russische hoofdstad wonen ruim drie op de vijf Russische dollarmiljonairs.
Wereldwijd valt Amsterdam daarmee net buiten de top-30 van steden met de meeste miljonairs. Tokio staat op die mondiale ranglijst bovenaan, met 461 duizend dollarmiljonairs. De kans om in deze immense Japanse metropool een miljonair tegen het lijf te lopen is zelfs nog groter dan in Amsterdam: een kans van 1 op 28. Nee, de allergrootste kans om op straat een miljonair de hand te schudden is niet in Tokio of Moskou, maar in Frankfurt. Bijna een op de veertien inwoners is daar miljonair. Frankfurt is dan ook niet zo groot, wel extreem rijk. Leuke statistieken? Jazeker. Amsterdam vergaart rijkdom. Het is al lang geen arbeidersstad meer. Ook al is de stad internationaal gemeten erg klein, ze doet het in dit opzicht naar verhouding best goed. De volgende keer de statistieken over stedelijke concentraties van miljardairs. Ik vrees dat Amsterdam dan niet meer meetelt in de wereld.
Gelezen in Time NewsFeed van 9 juli 2012:
Alweer een benchmark van steden. Dit keer die van ‘de beste steden ter wereld’. De ranking blijkt een combinatie van de jaarlijkse ‘Liveability Index’ van de Economist Intelligence Unit en cijfers van BuzzData, een in Hong Kong gevestigd databureau. De EIU volgt sinds kort een open data beleid en dit is het resultaat. De architect Filippo Lovato maakte een nieuwe ranking van de gecombineerde cijfers, waarbij hij vooral lette op zeven ruimtelijke kenmerken van steden: de hoeveelheid groene ruimte, suburbanisatie, toegang tot natuur, aanwezigheid van cultuurhistorie, verbondenheid met de rest van de wereld, nabijheid van andere steden, en vervuiling. Hij legde in totaal zeventig wereldsteden tegen zijn meetlat. Wat blijkt? Hong Kong staat op één, Amsterdam op twee, Osaka op drie. Hong Kong heeft de minste luchtvervuiling van de steden uit de top 10, dus ook minder dan Amsterdam. “Hong Kong, the winner, is a very compact city that managed to maintain its natural heritage, create a dense network of green spaces and enjoy extensive links to the rest of the world,” aldus Lovato. Compacte steden met goede luchthavens in megaregio’s lijken bij hem dus te winnen. Amsterdam de op een na beste stad ter wereld?
In de Liveability Index van de Economist Intelligence Unit stond Amsterdam nog op 8 en Hong Kong op plaats 10. Daar stond Toronto bovenaan, en Sydney op 2. Verdiend gestegen? In The Economist van 3 juli vindt men het aanvechtbaar. Het vele groen van Hong Kong is aan de fysieke omstandigheden te danken, niet aan de stad zelf, zo luidt het commentaar. En de natuur is er weliswaar dichtbij, maar een groot deel van het jaar niet te harden vanwege het tropische klimaat. Bovendien kampt Hong Kong tegenwoordig met ernstige luchtvervuiling die afkomstig is van het Chinese vasteland. En wat te denken van Osaka op plaats 3 en Tokio op plaats 10? Iedereen die ooit in Japan heeft gewoond zal Tokio prefereren boven Osaka. “Osaka is as insularly Japanese as always.” Ten slotte vielen heel wat steden buiten de boot omdat ze te klein bevonden waren door Lovato. De redactie vindt het experiment geslaagd, maar wat Lovato deed niet altijd objectief. Over Amsterdam geen discussie.
Gelezen in NRC Handelsblad van 6 maart 2012:
Kennis is de nieuwe brandstof van de economie. Dat wisten we al lang, maar het dringt maar langzaam tot de bedrijven en beleidsmakers door. Bedrijven worden geïnterviewd en negen van de tien keer hameren de ondernemers op de slechte bereikbaarheid. Ook mopperen ze graag op het slecht functionerende ondernemersloket bij de gemeenten. Maar bovenal waarderen ze lage grondprijzen. Dat doen ze nog steeds. Waar ze het niet over hebben is het allerbelangrijkste dat ze nodig hebben in hun harde concurrentiestrijd: de aanwezigheid van kennis. “Doe mij maar meer kennis”, hoor je ze zelden zeggen. Echter, uitgerekend de universiteitssteden groeien op dit moment het hardst. Hoe dichter een bedrijf tegen de factor kennis aanschurkt, hoe meer profijt. Sommigen denken nog dat kennis in dozen langs de snelweg zit, maar niets is minder waar. Kennis bevindt zich in historische universiteitssteden met een rijk verleden, jong talent en veel culturele voorzieningen, het gaat om steden die worden omgeven door een fraai landschap en die gekenmerkt worden door een internationaal klimaat. Kennis zit namelijk in de hoofden van geletterde mensen. Bedrijven moeten dus achter die mensen aan.
Deloitte bracht deze week de uitkomsten van een bedrijvenenquente naar buiten. Zevenduizend ondernemers gaven hun oordeel over het vestigingsklimaat in zeventien Nederlandse regio’s. Beschikbaarheid van personeel – arbeid, niet kennis – woog daarin het zwaarst. Leiden scoorde het hoogst. “De universiteitsstad, met zijn Biosciencepark voor nauw aan de wetenschap verbonden biotechnologiebedrijven als Pharming en Octopus, kreeg in de enquete onder de ondernemers het hoogste rapportcijfer: een 7,3.” De vier grote steden scoorden relatief laag. Ook het veelgeprezen Eindhoven deed het niet beter dan Den Haag of Amsterdam. Wat blijkt? De ondernemers vinden de vierkantemeterprijzen in de grote steden te hoog. Almere deed het daarentegen wel goed. Almere beschikt niet over een universiteit, maar Almere heeft wel lage grondprijzen en veel ruimte en is daarmee een goed alternatief voor Amsterdam. De beide Amsterdamse universiteiten liggen op een steenworp afstand, evenals de grootste historische binnenstad van Europa. Weet u wat het is? Zo’n enquete biedt ondernemers een goede mogelijkheden om weer eens flink te klagen over de hoge grondprijzen. Opnieuw weten ze de nabijheid van kennis niet te waarderen. Dan maar liever in de polder en doen alsof kennis verstopt zit in dozen langs de snelweg.
Gelezen in ‘Winning in Growth Cities 2011/12’ van Cushman & Wakefield:
Het is herfst. De Expo Real zit er weer op. In München verraste Cushman & Wakefield afgelopen week alle aanwezigen met de bekendmaking van het nieuwste overzicht van winnende steden in de wereld. Voor investeerders in vastgoed altijd een bruikbare graadmeter. In de top vijf van steden die vreemd kapitaal weten aan te trekken staan New York, Londen, Parijs, Hong Kong en Tokio. Niet verbazingwekkend allemaal. Maar de opstellers constateren ook dat er tegenwoordig meer steden een plaats weten te veroveren in het wereldwijde netwerk van winnende steden. “Looking at the business trends driving office and industrial markets, we certainly see strong competition but also a greater interdependence, with connectivity and linkages to other markets key.” Cushman & Wakefield concludeert dat zeker 42 steden aanzienlijke spelers zijn in dit mondiale netwerk, elk met zijn specialisatie. Voor de olie-industrie zijn dat Calgary, Aberdeen, Dallas en Abu Dhabi, voor de mijnbouw Toronto, Londen en Sydney, voor transport en logistiek Los Angeles, Hong Kong, Dubai, Singapore, Guangzhou en Shanghai, voor onderwijs Cambridge, Boston, Parijs, New York en Londen, en voor innovatie Boston, Parijs, Amsterdam, Wenen en New York. Wablief? Amsterdam innovatief? Jazeker. Amsterdam blijkt op het terrein van innovatie in de top drie van de wereld te staan, achter Boston en Parijs. “All the cities in the top twenty have a critical mass of population, educational establishments and fast moving companies and sectors to therefore promote innovation.” Amsterdam staat qua innovatie dus boven San Francisco, New York, Frankfurt, Wenen en Hamburg. Op de lijst van steden met het beste onderwijs staat Amsterdam trouwens op plaats acht. Dringt het tot u door?
Wel merken de makers op dat Duitsland het innovatiefste land ter wereld is. En wij maar denken dat Brabant ‘de slimste regio’ is. Overigens, Rotterdam is gezakt naar plaats tien op de lijst steden met de grootste containeroverslag, Groningen op plaats 28 als het gaat om investeringen in olie en aardgas, in het rijtje beste zakensteden van de wereld staat Amsterdam op plaats tien, maar Amsterdam komt niet voor in de top twintig van financiële centra. Qua omzet in winkelverkopen staat Amsterdam wel op plaats 16 en als veilige toeristische bestemming op plaats zes. Dat is wel eens anders geweest.
Gelezen in The Atlantic van 15 september 2011:
Komt het doordat mijn oudste dochter sinds deze zomer in Boston, USA, studeert? Allemachtig, wat heeft ze het naar haar zin! Naar Nederland, zegt ze, wil ze niet meer terug. Iedereen is er zo eager, heel anders dan in Amsterdam. In de rangorde van ‘s werelds krachtigste stedelijke economieën die The Atlantic afgelopen week publiceerde, zag ik dat Boston inderdaad op plaats 6 staat, na Tokio, New York, Londen, Chicago en Parijs. Boston is ongeveer zo groot als Amsterdam, maar presteert vele malen beter dan de Nederlandse hoofdstad. Sterker, Amsterdam komt in de hele top vijfentwintig niet voor. Interessant is dus om te zien waarom de Amerikaanse stad van nog geen miljoen inwoners, gelegen op ruim drie uur treinen van de metropool New York (vergelijkbaar met Amsterdam-Parijs), het zo opvallend goed doet. Boston heeft in ieder geval geen groot vliegveld, geen grote haven, geen greenport, geen mainport. Is het eagerness?
Eerst de cijfers. Qua innovatie scoort de stad waanzinnig goed (wereldwijd een verdiende plaats 6); als financieel centrum scoort ze 655, dat is vergelijkbaar met Parijs maar minder dan Hong Kong; de economische output van de stad bedraagt 290 miljard dollar (dat is de helft van Parijs, met 460 miljard dollar, maar meer dan rivaal Hong Kong, met 211 miljard dollar). De vergelijkende cijfers zijn gegenereerd door Richard Florida – wat ze precies behelzen kan ik vanaf hier niet helemaal doorgronden, maar dat maakt ook niet uit. De relevante vraag is: hoeveel zou Amsterdam op al deze punten scoren? Beduidend minder dus. Eigenlijk weten we het wel. Boston is de stad van Harvard University, van MIT (Massachusetts Institute of Technology), Boston University en Boston College. Vier imposante universiteiten. Qua intellect en menselijk kapitaal is de stad vele malen krachtiger dan Amsterdam. En talent trekt talent, talent trekt bedrijven, of beter, lokaal talent creëert lokale bedrijven. Boston hoeft niet de halve wereld af te reizen om filialen van internationale hoofdkantoren naar zich toe te halen. Ze creëert haar eigen, lokale economie. Boston hoeft ook geen miljoenen transferpassagiers te accommoderen om met de wereld verbonden te zijn. Al die verbindingen zijn niet zo relevant. Als er één stad in de wereld is waar Amsterdam zich aan zou moeten spiegelen, dan is het Boston. Waar blijft die hoogwaardige technische universiteit die de hoofdstad in 1963 was beloofd maar die er nooit is gekomen? Dit schrijf ik vanuit Wenen, de stad die mij gevraagd heeft te adviseren. Wenen staat op plaats 22.
Gelezen op Brookings.edu.com van 30 november 2010:
Het lijkt economisch iets beter te gaan met de wereld. De denktank Brookings Institute en de London School of Economics publiceerden onlangs een ranking van de 150 grootste steden die snel economisch herstel vertonen: de Global MetroMonitor. Opvallend aan deze ranking is dat de best scorende steden zich allemaal in China, Azië en Zuid-Amerika bevinden: acht van de beste 32 bevinden zich in Zuid-Amerika. Hong Kong, Singapore, Sydney en Seoul deden het uitstekend, zelfs Cairo en Alexandrië deden het beter dan de meeste Europese steden. De Amerikaanse steden presteren het het slechtst, de Europese gemiddeld iets beter, maar toch niet goed. Steden als Madrid, Dublin en Vilnius tuimelden naar beneden. Zelfs Stockholm en Helsinki staan ineens onderaan. Leipzig doet het beter dan Berlijn, Abu Dhabi beter dan Dubai. Van de top 30 zijn 29 steden afkomstig van continenten buiten Europa en de USA. Het beste scoorde Istanbul. Amsterdam, met 2,3 miljoen inwoners, staat op plaats 132 (met een daling van de werkgelegenheid in het afgelopen jaar van 1.3 procent en een inkomensgroei van 0,3 procent). Vóór de recessie stond Amsterdam nog 113, ten tijde van de recessie zelfs op 74. Het gaat, kortom, niet goed met Amsterdam.
Volgens Brookings en de LSE zijn het de metropolen die in economisch opzicht het verschil maken in de wereld, niet de natie-staten. De prestaties van de steden zijn bepalend en worden in hoge mate beïnvloed door de mate waarin ze zich weten te onttrekken aan de dwingende krachten van de natie-staat. Die natie-staat is verantwoordelijk voor gemiddeld driekwart van de economische prestaties van steden. Vaak gaat het om fiscale arrangementen die de economische prestaties vertroebelen. Steden die het vooral van de bouwsector moeten hebben, zijn na de crisis ernstig verzwakt, steden die over een eigen productieve nijverheidssector beschikken doen het gemiddeld veel beter. “As metropolitan leaders worldwide confront the challenges and opportunities that accompany continued global economic integration, and many seek new growth models to replace old ones, the shifting metro map points toward an emerging array of productive metro-based economic relationships that could drive regional and national prosperity in the decades to come.” Kan de boodschap duidelijker?
The world’s most powerful cities
Rank 2009 Rank 2008 City Points
1 1 New York City 330
2 2 London 322
3 3 Paris 319
4 4 Tokyo 306
5 11 Singapore 274
6 6 Berlin 259
7 5 Vienna 255
8 7 Amsterdam 250
9 15 Zurich 243
10 17 Hong Kong 242
11 19 Madrid 242
12 13 Seoul 241
13 9 Los Angeles 240
14 12 Sydney 237
15 10 Toronto 235
16 16 Frankfurt 233
17 18 Copenhagen 231
18 21 Brussels 230
19 22 Geneva 230
20 8 Boston 226
21 25 Shanghai 224
22 14 Chicago 221
23 - Vancouver 219
24 20 San Francisco 218
25 - Osaka 215
26 28 Beijing 211
27 24 Kuala Lumpur 204
28 27 Milan 203
29 29 Bangkok 199
30 - Fukuoka 197
31 26 Taipei 196
32 23 Moscow 180
33 - Sao Paulo 178
34 30 Mumbai 166
35 - Cairo 132
Research by The Global Power Index 2009
Best for livability:
The top 10cities: Paris, Berlin, Vancouver, Zurich, Toronto, Vienna, Geneva, Brussels, Copenhagen, Amsterdam. Interestingly, London is placed third from bottom, with Tokyo and New York City occupying middling positions.
Best for environment:
The top 10 cities: Geneva, Zurich, Vienna, Tokyo, Berlin, Frankfurt, Madrid. Sao Paulo, Sydney, Amsterdam
Best for accessibility
The top 10 cities: Paris, London, Amsterdam, New York, Frankfurt, Singapore, Madrid, Seoul, Moscow, Copenhagen
The research was carried out in Japan for The Global Power Index 2009 (GCPI). This year the number of city regions included was increased from 30 to 35. In addition to the six main functions, which are assessed using 69 indicators, the GCPI also includes comparative analysis about five population groups who are considered significant to a city’s health. They are the residents, visitors, managers, artists and researchers. Researchers should be broadly interpreted to include many involved with tertiary education and/or urban policy work.
reacties