Killing

On 30 november 2009, in boeken, filosofie, by Zef Hemel

Gelezen in NRC Handelsblad van 24 oktober 2009:

P.F.Thomése is gestuit op Sartre. Op de middelbare school had hij ‘Le Mur’ (1962) gelezen. Nu las hij de bundel novellen opnieuw, met andere ogen. ‘Erostrate’, de derde novelle, werpt wat hem betreft "een verrassend licht op de tegenwoordige politieke verwarring" en kan als een metafoor worden opgevat "van de verhouding tussen de droom van de dictatuur, waar de wil wet mag zijn, en de weerbarstige praktijk van de democratie." Het verhaal gaat over een jongeman, Paul Hilbert genaamd, die van zes hoog uit zijn appartement op straat kijkt en de mensen daar beneden beziet en zich voorneemt er een willekeurig paar neer te knallen. Hij koopt een pistool, daalt de trappen af en doet het uiteindelijk nog ook.

Het probleem dat Sartre beschrijft, aldus Thomése, is een communicatieprobleem. "Als Paul Hilbert niets over wilde brengen, was er niets aan de hand geweest. Dan was hij bolhoeden blijven bekijken die van bovenaf plat bleken te zijn. Maar hij wilde iets van zich laten horen, hij wilde de mensen iets laten weten." Evenzo, stelt Thomése, is er op dit moment sprake van een communicatieprobleem. "Er zijn te veel sprekers, te veel schrijvers, te veel bellers, sms-ers, chatters, twitteraars, allemaal kleine dictators, en allemaal willen ze laten weten – wat eigenlijk?" En het erge is: niemand luistert. Thomése noemt dit het probleem van de democratie. "Democratie is een illusie dat je anderen iets kunt opleggen, de realiteit is echter dat anderen jóu iets opleggen. Democratie is dan ook het ideale stelsel om ervoor te zorgen dat niemand iets te vertellen heeft. De eerlijke verdeling van onmondigheid en het ongenoegen hierover. De perfecte anti-dictatuur." Zo komt hij tot zijn vernietigende typering van de actuele toestand in ons vaderland: "Zestien miljoen killers in een koninkrijk van niks." Sartre zou trots op hem zijn.

Tagged with:
 

Waanzinnig

On 29 november 2009, in boeken, politiek, by Zef Hemel

Gelezen in NRC Handelsblad van 20 april 2009:

Aan de vooravond van de Vrijstaat Amsterdam overleed de Britse cultschrijver J.G. Ballard. Pieter Steinz schreef een necrologie in NRC Handelsblad. Volgens mij is Steinz kort daarna ook overleden. Enfin, door de drukte had ik nauwelijks tijd zijn tweekolomstekst tot me te nemen; ik knipte hem nu pas uit de krant. Het was George Brugmans die me jaren geleden op het spoor zette van Ballard en diens science fiction-achtige oeuvre. Intrigerend vond ik het hoe deze schrijver een principe dat hij waarneemt in de realiteit in zijn uiterste consequentie doorredeneert. "Zie mijn verhalen als wegen die we kunnen kiezen: ik laat zien waartoe ze leiden," zei hij ooit. Dat is geen science fiction meer, maar fictie van een klasse waar vooral Kurt Vonnegut een patent op had.

Steinz citeert uit een oud CS-interview met Ballard: "De technologische maatschappij berooft ons van meer en meer morele beslissingen. Tegelijkertijd eisen we in ons privéleven juist steeds meer vrijheid. En dat is geen wonder, want in een door de staat gecontroleerde maatschappij is het eigen hoofd het enige domein waar de verbeelding haar gang kan gaan. In een totaal gerationaliseerde staat is waanzin de enige vrijheid."

Tagged with:
 

Zoute eeuw

On 28 november 2009, in geschiedenis, by Zef Hemel

Gelezen in ‘Ideeën’ van Peter Watson (2005):

De Hollandse Gouden Eeuw was het gevolg een verschuiving van het economische kerngebied binnen Europa in noordelijke richting. Tot dan lag de kern van die economie immers rond het Middellandse Zeegebied, eerst in Griekenland, later Italië en Spanje. Volgens Peter Watson, Brits archeoloog en auteur van ‘Ideeën. De geschiedenis van het menselijk denken’, had het deels te maken met de ontdekking van Amerika en de groeiende economische betekenis van de Atlantische Oceaan die daarvan het gevolg was. Engeland en de Lage Landen wisten daar goed van te profiteren.

Tegelijk, geeft hij toe, groeide ook het belang van de Noordzee in de zestiende eeuw. Dat had niets met ontdekken te maken, maar alles met een tamelijk abrupte klimaatverandering. Het zoutgehalte van de Oostzee nam sterk toe, "waardoor de haring naar de Noordzee werd verdreven en de vangsten daar flink opliepen en de visindustrie van de landen rondom die zee groeide." Ik sla er Braudel op na. Die noemt de cijfers van de Amsterdamse haringvangst aan het begin van de zeventiende eeuw ‘ontzagwekkend’. Er voer een hele vloot op de Doggersbank voor de Engelse kust: "Op deze vijftienhonderd haringbuizen vingen zo’n twaalfduizend vissers driehonderdduizend ton vis die door heel Europa werd verkocht. Gezouten en gerookte haring waren de Hollandse ‘goudmijn’." In totaal besloeg ze de helft van de Hollandse handel. De andere helft – vooral die op de Oostzee – werd er bovendien mee opgewekt. De Amsterdamse vismarkt, dat was de Dam.

Watson noemt de opbloei van het noordelijke kerngebied binnen Europa het begin van de natiestaat. Reden: religieuze en dynastieke conflicten werden ingewisseld voor handelsrivaliteiten. Koloniën, gebaseerd op het plantagesysteem en de slavenhandel, leken nu profijtelijk. Het zout, nodig voor de vis, werd ingevoerd vanuit het Caribisch gebied; omgekeerd exporteerde Amsterdam slaven naar de Caraiben. Dit Atlantische systeem kon door steden als Amsterdam alleen niet meer worden onderhouden. Volgens Braudel kwam met de Gouden Eeuw van Amsterdam een einde aan het tijdperk van steden met de structuur en de roeping van een wereldrijk. "Aangezien Europa door het succes uit zijn krachten was gegroeid en op het einde van de achttiende eeuw bijna de hele wereld dreigde te gaan omvatten, moest het overheersende gebied in het centrum in omvang toenemen om het evenwicht met het geheel te herstellen." Regeringscentrum Den Haag nam de macht dus over. Echter, volgens Braudel zat hier het probleem: "De regering in Den Haag stond bekend als zwak en weifelend, hetgeen tot de conclusie zou kunnen leiden dat een onbeduidend politiek apparaat de kapitalistische ondernemingen bevordert, sterker nog, een voorwaarde is voor succes." Daarom namen Engeland en Frankrijk het over. Hun regeringen waren sterker. Londen en Parijs werden groot.

Het was dus dubbel: enerzijds statelijke machtsstructuren om de wereldheerschappij te vestigen en te onderhouden, anderzijds stedelijke vrijheden voor eigendomsrechten en vrijheid voor zakelijke initiatieven van individuen. Vis en handel, ze legden Amsterdam geen windeieren; Spinoza kwam erop af. De Vrijstaat werd, voor de laatste maal, geboren. Maar het succes had al de kiemen in zich van de ondergang.

Tagged with:
 

Genadeloos

On 27 november 2009, in politiek, by Zef Hemel

Gehoord tijdens Novemberdiner van D66 op 26 november 2009:

Gisteravond op uitnodiging van D66 meegegeten en gesproken met tal van mensen, ik schat zo’n vijfentwintigtal Amsterdammers. Het was het derde en laatste diner dat deze jonge partij organiseerde in Westerpark. Om kennis te maken met de stad. Om te horen wat er speelt. Om te horen wat mensen willen. Om mensen te laten kennismaken met de nieuwe partijleider, Ageeth Telleman. Ik was onder de indruk.

Naast me zat Jupijn Hafmans, de directeur van het Milieucentrum Amsterdam, aan de andere kant Michelle van Gastel, fractiemedewerkster, tegenover me Ingeborg Schluseman, de directeur van De Regenboog Groep voor dak- en thuislozen, en Clemens Blaas, directeur van HVOQuerido, voor opvang, woonbegeleiding en dagactiviteiten voor alle zwervers en zwakkeren in de stad. Ingeborg bedient 3500 daklozen, Clemens helpt ze ook. Michelle zoekt als idealistische antropologe haar weg in de politiek, Jupijn maakt zich druk om het klimaat. Allen hebben ideeën hoe het beter kan. Nogmaals, ik was onder de indruk.

Eerst moesten we van Sebastiaan Capel, de avondvoorzitter, een voor een zeggen wat we goed vinden aan Amsterdam. We hadden allemaal een voorwerp mee moeten nemen om onze liefde en bewondering voor de stad fysiek uit te drukken. Ontroerend was dat. Daarna moesten we een voor een laten weten wat er beter kon. Dat kostte de aanwezigen niet veel moeite. Het werd een partijtje ambtenaar-bashen. Lelijke woorden vielen, het giftige virus verspreidde zich razendsnel alsof het door de koks in het eten was verwerkt. Ik kon alleen maar deemoedig m’n hoofd buigen.

Na de derde gang nam ik het woord. Ik probeerde duidelijk te maken dat het allemaal ingewikkelder was dan ‘de ambtenaren hebben ons van onze vrijheid beroofd’. De wereld is complexer geworden, je onmacht afreageren op de ambtenaar is dan te gemakkelijk. Het lost niets op, integendeel. Toen heb ik het verhaal over ons eten verteld: dat er iets grondig mis is met ons eten en dat mijn mensen – stuk voor stuk loyale ambtenaren – een marktenstelsel voor Amsterdam hebben ontwikkeld dat het voedsel weer smaak, gezondheid en plezier moet geven.

Op weg naar huis werd ik onwel; ik kon nog net op tijd van m’n fiets stappen, naar de tramhalte lopen en in het felle licht van JC Decaux het bewustzijn verliezen. Hoe lang ik er heb gelegen weet ik niet. Was het eten inderdaad vergiftigd? Nee, het was straf. Straf voor het feit dat ik niet heb willen spreken op een congres van JC Decaux in Almere, enkele jaren geleden. Tram 3 redde me.

Tagged with:
 

Zelforganisatie

On 27 november 2009, in politiek, by Zef Hemel

Gehoord bij het Project Management Bureau van de gemeente Amsterdam op 27 november 2009:

Moeizaam uit bed opgestaan vanochtend. Ik moest een delegatie planners uit Peking ontvangen. Ze zijn in Amsterdam vanwege het congres The Urban Question, gisteren gehouden in de Zuiderkerk. Niet minder dan de directeur Stadsontwikkeling van de Chinese hoofdstad, mevrouw Huang Yan, voerde de kleine delegatie aan. Amper bekomen van de Olympische Spelen en zichtbaar opgelucht of, zoals de meeste Chinezen die ik ken, vrolijk en uitgelaten, hoorden ze m’n verhaal aan.

Wat ik gisteravond bij D66 aan tafel de aanwezige Amsterdammers niet kon vertellen, vertelde ik de Chinezen nu. Dat Amsterdam de meest complexe stad ter wereld is, dat Amsterdam tevens de meest democratische stad ter wereld is en dat die twee eigenschappen alles met elkaar te maken hebben. Alles gebeurt hier bottom up, aan de poldertafel. Amsterdam is daarmee het tegenovergestelde van Peking: allesbehalve een "Imperial City". Ik bedoel: het verkeer in Peking tot staan brengen, zoals men van de eerste president van Europa verlangt, is helemaal niet moeilijk – het gebeurt er dagelijks als willekeurig welke hoogwaardigheidsbekleder de Chinese regering bezoekt -; veel moeilijker is het om zoiets in Amsterdam te proberen! Maar dat vertelde ik niet. Schaterlachend riep mevrouw Huang Yan, die het ineens dacht te begrijpen, me toe: "So you don’t need a government at all!"

Tagged with:
 

This is tomorrow

On 26 november 2009, in kunst, by Zef Hemel

Gelezen in Verzamelde Opstellen van Geert Bekaert deel 2 (1966-1970):

Hebben we met de Vrijstaat Amsterdam een parallel universum gecreëerd? Schiepen we hiermee een universum naast het enige reëel bestaande universum, dat van de Amsterdamse planningspraktijk? Ik worstel met die vraag. Bestaat er een verschil tussen droom en werkelijkheid? En zo die bestaat, kun je de reële praktijk wel scheiden van de Vrijstaat? We hebben de Vrijstaat immers vanuit de Dienst Ruimtelijke Ordening ontwikkeld en bemenst; zelfs de suppoosten waren mensen van de DRO. Ik worstel met die vraag nu iedereen aan me vraagt wat ik met de resultaten uit de Vrijstaat ga doen. "Wat zien we ervan terug in de structuurvisie?" Moet ik dan de resultaten uit het parallelle universum terugploegen naar het reële universum van de Amsterdamse planningspraktijk? Ik weet het niet.

Lees in Geert Bekaert’s Verzamelde Opstellen, deel 2, getiteld ‘Los in de ruimte’, het eerste opstel uit 1966, ‘Pop, het wezen van de kunst’. Het werd door Bekaert geschreven naar aanleiding van de bezichtiging van een tentoonstelling over Nieuw Realisme in het Haags Gemeentemuseum, in 1964. De Belgische kunstcriticus verwijst naar het beginpunt van deze kunstbeweging: de tentoonstelling ‘This is tomorrow’ in de White Chapel Art Gallery in augustus 1956 te Londen. "Een dozijn groepen, meestal bestaande uit een schilder, een beeldhouwer en een architect, voor zover deze benamingen nog gelden, gaven in sprekende beelden hun visie op de toekomst weer en indirect ook op de plaats die de kunst daarin zou moeten innemen." Nieuwsgierig lees ik door. Want wat was die visie toentertijd?

"We leven in een conventionele, artificiële wereld, d.w.z. naast onze eigenlijke werkelijkheid. De bestaansreden van de kunst is, deze conventies voortdurend te doorbreken, ze te relativeren en de mens nieuwe beelden te geven die zijn menselijkheid kunnen verklaren, nieuwe vormen en structuren waarin hij zijn menselijkheid kan beleven." Betekenisvol laat hij daarop volgen: "Hier werd de wezenlijke opzet van de nieuwe kunst voor het eerst heel duidelijk geformuleerd."

Was dat niet wat we in de Vrijstaat hebben gedaan? Conventionele planningspraktijken doorbreken, relativeren en de mens nieuwe beelden geven. Opdat wij mensen weer contact krijgen met de ‘eigenlijke werkelijkheid’. Is de staande praktijk van planning in Amsterdam artificieel en gaf de Vrijstaat weer contact met de`eigenlijke werkelijkheid’. Was het kunst?

Tagged with:
 

Machtig

On 26 november 2009, in benchmarks, internationaal, by Zef Hemel

The world’s most powerful cities

Rank 2009    Rank 2008       City                                Points

1                                1                           New York City          330

2                               2                           London                         322

3                               3                           Paris                                319

4                               4                           Tokyo                            306

5                               11                         Singapore                    274

6                               6                           Berlin                             259

7                               5                           Vienna                           255

8                               7                           Amsterdam               250

9                               15                         Zurich                            243

10                             17                        Hong Kong                  242

11                               19                        Madrid                           242

12                              13                        Seoul                               241

13                               9                         Los Angeles                240

14                              12                        Sydney                           237

15                              10                       Toronto                         235

16                               16                      Frankfurt                     233

17                              18                       Copenhagen               231

18                              21                       Brussels                        230

19                              22                       Geneva                          230

20                               8                       Boston                            226

21                               25                      Shanghai                      224

22                              14                      Chicago                         221

23                               -                         Vancouver                 219

24                             20                       San Francisco           218

25                              -                         Osaka                               215

26                             28                       Beijing                            211

27                             24                       Kuala Lumpur          204

28                             27                       Milan                               203

29                             29                       Bangkok                        199

30                              -                          Fukuoka                       197

31                              26                       Taipei                              196

32                             23                       Moscow                          180

33                              -                          Sao Paulo                      178

34                            30                        Mumbai                         166

35                              -                          Cairo                                 132

Research by The Global Power Index 2009

Best for livability:
The top 10cities: Paris, Berlin, Vancouver, Zurich, Toronto, Vienna, Geneva, Brussels, Copenhagen, Amsterdam. Interestingly, London is placed third from bottom, with Tokyo and New York City occupying middling positions.
Best for environment:
The top 10 cities: Geneva, Zurich, Vienna, Tokyo, Berlin, Frankfurt, Madrid. Sao Paulo, Sydney, Amsterdam
Best for accessibility
The top 10 cities: Paris, London, Amsterdam, New York, Frankfurt, Singapore, Madrid, Seoul, Moscow, Copenhagen

The research was carried out in Japan for The Global Power Index 2009 (GCPI). This year the number of city regions included was increased from 30 to 35. In addition to the six main functions, which are assessed using 69 indicators, the GCPI also includes comparative analysis about five population groups who are considered significant to a city’s health. They are the residents, visitors, managers, artists and researchers. Researchers should be broadly interpreted to include many involved with tertiary education and/or urban policy work.

Tagged with:
 

Luchtfietserij

On 18 november 2009, in kunst, by Zef Hemel

Gelezen in het gastenboek van de Vrijstaat op 18 november 2009:

Vandaag leveren we de sleutel in van de Tolhuistuin bij projectbureau Noordwaarts. Het is het definitieve einde van de Vrijstaat. Gisteren kreeg ik het gastenboek in handen. Ik lees (in volgorde, geanonimiseerd, maar wel volledig):

"Wat een prachtige maquettes, maar ik wil altijd zien waar het is in de stad, en hoe is NU is. Gewoon een stuk Top-kaart ernaast. Dan begrijp ik tenminste of er nieuwe waterkanten of nieuwe bebouwing, of etc. Kan dat er nog bij? Verder zó leuk, al die discussies die de maquettes oproepen. TOP!!"

"Bij een presentatie kwam een stelling: ‘is Amsterdam nog wel vrij?’ Mijn reactie: Amsterdam is in menig opzicht nog niet vrij, maar wel vrij voor mogelijkheden."

"Gefeliciteerd met deze mooie expositie. En wij maken Amsterdam nog mooier, levendiger, gastvrijer, nog bruisender en we blijven met elkaar werken, recreëren en wonen in deze prachtige stad."

"Maar NIET aan het Vliegenbos komen graag, de chemische fabriek mag wel op de schop."

"A combination of left-wing arty farthy and phony ballonery. Congretulations. Carry on!"

"U moet mij geloven wanneer ik zeg dat dit een wonderlijke expositie is. En ook: wonderschoon!"

"Inspirerend!"

"Voor herhaling vatbaar! Geef (jonge) werkloze architecten/stedenbouwers opdrachten. En elke drie maanden een expo."

"Een reizende vrijstaat door de stad. Elke keer op een andere inspirerende plek."

"Ik ben geen incrowd. Ik begrijp niets van de maquettes. Waar is Amsterdam? Wat is het idee? De informatie kan alleen duidelijk zijn voor medewerkers. Maar: fantastisch mooi!"

"Zal wat gekost hebben! Maak het dan ook toegankelijk."

"A thought would be to translate all the projects in English because for a foreigner it is impossible to understand them. Congretulations for the initiative anyway."

"We love Holland architecture. Its innovative, interesting. There is now crowd on the streets. We like bicycles especially. We hope we will come back soon."

"De foto-expositie is bijzonder en de kinderen die de foto’s gemaakt hebben lijken geïnspireerd door licht, schaduw en object, de metropool Amsterdam. Dat Amsterdam mag uitgroeien tot een belangrijk dynamische samenleving. Leve Amsterdam. Leve de (nieuwe) Amsterdammers."

"I loved it! The appeal to imagination is right. These are troubled times where the ethos is of restriction. But ‘freedom’ as your theme is needs to be bottled onto ecologized viability!"

"Een prachtige verzameling van luchtfietserij!"

"Niente mi e troppo per Mia Amsterdam!"

"Interesting and innovative ideas! Thank you!"

"Holland is really an interesting city. They have lots of wonderful stuff things here. By the way, I come from Taiwan."

(wordt vervolgd)

Tagged with:
 

Luchtfietserij II

On 18 november 2009, in kunst, by Zef Hemel

Gelezen in het gastenboek van de Vrijstaat Amsterdam op 18 november 2009:

Nog meer reacties van de 7500 bezoekers van de Vrijstaat Amsterdam:

"De plannen van het Noorderveld zijn zeker bijzonder. Maar vergeet niet dat het Vliegenbos is aangelegd om de vervuilende uitstoot van de chemische fabriek te compenseren. Gaat het Vliegenbos weg? Dan moet ook de fabriek het veld ruimen. (Mooie locatie voor woningbouw….)"

"Awful exhibition!"

"Knibbelend, kietelend, trekkend, drukkend, inspirerend!"

"Great exhibition, with a spectacular view."

"Ik wil op mijn blote voeten lopen in het gras."

"Mooi!"

"Mooi!"

"Zeer inspirerend; DRO laat zien hoe vrije gedachten, gesprekken & beelden tot leven gebracht kunnen worden. De inspiratie gaat mee naar Arnhem."

"Vond het ook inspirerend."

"….was hier. Vond het inspirerend."

"Bureau Rietveld: wat een spannend ontwerp! Wat een mogelijkheden! Wat een uitdaging! Lof!"

"This is a truly marvellous exhibition. I hope that ‘powers that be’ will have the foresight to put some of it into practice! With sincere appreciation,…"

"Een tentoonstelling vol inspirerend ideeën en verrassingen, TOP!"

"Wat hebben jullie toch allemaal ontzettend veel liefde in dit werk gestopt! Een BIG thank."

"Bijzonder project dat op een aantrekkelijke wijze op de verbeelding werkt!"

"beetje armoedige ideeën & lelijke maquettes, sorry (altijd negatief over Amsterdam; komt uir Rotterdam)"

"Inderdaad, het mag hoger bijvoorbeeld."

"Very nice exhibition and great projects…"

"Models very original! Bravo."

"Wonderful models…keep projecting such brilliant ideas. Sometimes the best architecture comes from the dreams!"

"Thanks for this & hope."

"Ville libérée, ville libertaire, ville ouverte, ville publique, ville locale, ville appropriée."

"Goede tentoonstelling met mooie maquettes. Erg herkenbaar, zeker de mooie maquette van de oude binnenstad uit 1724."

"En nu zien wat er van terecht komt. Ik hoop in 2050 (dan 93 jr) nog steeds in deze geweldige stad te wonen."

"PS Wat ik hier elke keer weer lees: vrijheid – niet gereglementeerd – eigen inbreng. Daarvoor is niet alleen vernieuwende architectuur nodig, maar nog meer vernieuwende politiek: weg met regeltjes, vergunningen en wat dies meer zij!"

(wordt vervolgd)

Tagged with:
 

Luchtfietserij

On 18 november 2009, in kunst, by Zef Hemel

Gelezen in het gastenboek van de Vrijstaat Amsterdam op 18 november 2009:

Aat de Vries vertelde me gisteren een mooie anecdote. Een klas schoolkinderen bezocht de Vrijstaat onder leiding van docenten van Kunstkijkuren, de organisatie die schoolkinderen door Amsterdamse musea begeleidt. Zoals gebruikelijk vroegen de docenten aan de kinderen eerst zelf te kijken en onder woorden te brengen wat ze zagen – maquettes zien kinderen immers niet elke dag. Bij de maquette van Rietveld & De Lyon van het Westelijk Havengebied (de Vrijhaven) antwoordde een jongentje: "Dat zware gewicht boven, dat is de hemel, daaronder hangen de sterren en helemaal beneden zie ik Amsterdam." Geweldig. Hier nog meer reacties van de 7500 bezoekers van de Vrijstaat Amsterdam:

"Mocht namens De Kleine Reus (basisschool in Amsterdam, ZH) bouwen. Prima tentoonstelling met zeer mooie maquettes."

"Bijzonder inspirerend, maar ook vaak triest: wie denkt er na over de toegankelijkheid voor iedereen (dus ook ouderen en mensen met een handicap!"

"Heel boeiend, inspirerend, de stad is al geweldig, maar er is nog heel veel mogelijk!"

"Vergeleken met de andere grote wereldsteden vind ik dat de dienst Ruimtelijke Ordening het goed doet in Amsterdam en daar ben ik trots op!"

"Van een nieuwsgierige ouder iemand, 86 jaar, met heel brede belangstelling: is zeer betrokken bij alles wat toekomst is en graag het e.e.a. nog wil meemaken zover het mij gegeven is. Veel succes."

"Heel inspirerend! Vol leven. Nieuwe invalshoeken. Rondom de schat uit ons verleden, gemaakt door Gerrit de Broen, ook nieuw voor mij. Ik hoop dat er stukken van gerealiseerd gaan worden, vooral de waterstad (Bedreigde vrijheid van Karres en Brands, ZH), de plek van het vrije denken, de twee ringen (Vrijstraat van ZUS, ZH) en de stad in de lucht (Vrijhaven van Rietveld & De Lyon, ZH). Bedankt."

"PS En dan, na de voltooiing van de Noord-Zuidlijn breken we het CS af met ons allen en bouwen het station bij de Zuidas!!"

"Wat een gefröbel! Tijd voor een nieuwe Wibaut!"

"’t was smullen!"

Tagged with: