Groter denken

On 20 november 2005, in sociaal, by Zef Hemel

Gelezen in Volkskrant Magazine van 12 november 2005:


Onder de kop ‘Wat een verschrikkelijk land’ vertellen expats in de Volkskrant Magazine waarom ze zich in Nederland ongelukkig voelen en waarom ze het liefst zo snel mogelijk weg willen uit dit land: ontoegankelijke gezondheidszorg, ingewikkelde belastingen, trage bureaucratie, dure kinderopvang, lastige huizenmarkt en groeiend wantrouwen tegen vreemdelingen. Het klimaat, kortom, voor talent en tolerantie is op dit moment in Nederland bijzonder slecht. En wat opvalt, is dat dit klimaat sinds de kabinetten Balkenende vrij abrupt is ingetreden. "Nederland, het land waaraan Tamas nog herinneringen bewaarde uit de jaren tachtig, was zo’n mooi land dat je er kinderen van op de wereld wilde zetten. Maar de zes Nederlandse jaren hebben Monika nerveus gemaakt, negatief en boos. Ze kan geen journaal of avondblad meer zien: ik word erg ongelukkig van het nieuws."

In hetzelfde nummer een interview met de van origine Marokkaanse schrijver Khalid Boudou, bekend van zijn debuut ‘Het Schnitzelparadijs’. In zijn boekenkast staat een foto van zijn vader, uit 1975. Een aantrekkelijke hippie met lange donkere krullen, een wijde broek en leren jas. "Mijn vader en zijn broer kwamen naar Nederland in de tijd van de flower-power, een onbezonnen tijd, met mooie vrouwen en nieuwe idealen. Het waren heel open kerels, nieuwsgierig naar een nieuwe wereld – dus daar zijn ze helemaal in opgegaan. Mijn vader heeft eens tegen me gezegd: ‘jongen, we waren gewild.’ Het doet hem pijn dat de jongeren van nu zijn generatie zien als een falende generatie, als onmondige allochtonen die door de fabrieken zijn misbruikt tot hun ruggen braken. Met terugwerkende kracht wordt zijn geschiedenis herschreven, wordt hij een loser." Met zijn vrienden maakte hij reizen naar de banlieus van Parijs en Marseille. Hij denkt er met veel plezier aan terug. Naast de ‘potpourri aan ellende’ zag hij "de wereld van de nacht, waar dat kruidige leven heerst, met raimuziek, en felle discussies, en waar ik, omgeven door Senegalezen, Algerijen, Marokkanen en Fransen, groter heb leren denken, kosmopolitischer. Het begrip identiteit heeft een andere betekenis gekregen – bijna als iets dat je kunt afwerpen." Boudou bepleit een beetje meer lucht en relativering in het heftige debat dat Nederland nu al jaren in zijn greep houdt. Meer humor. Wat een voortreffelijk advies! Je zou er als overheid beleid op willen maken. Kosmopolitisch beleid.

Tagged with:
 

Economie van de kapsalon

On 15 november 2005, in economie, by Zef Hemel

Gelezen in De Volkskrant van 15 november 2005:

Het Amerikaanse tijdschrift Newsweek stelt Europa de vraag of het bereid is te veranderen. Dit na de rellen in Parijs en de andere grote Franse steden. De economie van het kappersvak, schrijft het blad, kan duidelijk maken waarom jonge moslims in Franse voorsteden auto’s en winkels in de fik steken. In New York en Londen zijn overal kap- en schoonheidssalons te vinden die jonge immigranten aan het werk hebben, vaak mensen met gebrekkige beheersing van het Engels. De allochtonen gaan doorgaans wekelijks naar de kapper, dus je hebt er ook erg veel van nodig. Hoe anders is dit in Frankrijk: daar is nog een speciaal diploma nodig om een föhn te mogen vasthouden. "Om te zeggen dat de economische vooruitzichten van de jeugd in het suburbane Parijs beperkt zijn, is een eufemisme van Eiffeliaanse proporties."

Ik moest denken aan de film ‘Madame Jeanette’ die ik een tijdje geleden in het Ketelhuis zag. De Surinaamse familie die in de vrolijke maar ook wrange film centraal stond, probeerde aan de kost te komen door extravagante kleding op de markt te verkopen (hij) en door zelfgemaakt eten op straat te slijten (zij). Beiden werden dwarsgezeten door Hollandse kaaskoppen, die zich inspecteurs noemden en die aangifte deden bij de politie wegens…. nou ja, overtreding van de Warenwet, het niet in het bezit hebben van een middenstandsdiploma enzovoort. Vreemde kleding verkopen, haar knippen, zelfbereid exotisch eten aan de man brengen, dat is allemaal economie. Hoeveel kapsalons telt Amsterdam?

Tagged with: